Μεγάλο πρόβλημα αυτοκτονιών στον Ελληνικό Στρατό
Δεν είναι νέο το θέμα των αυτοκτονιών στον Ελληνικό Στρατό αλλά πλέον έχουν αυξηθεί τα ποσοστά των αυτόχειρων φαντάρων. Όπως δείχνουν και τα στοιχεία

Το παρακάτω άρθρο είναι δημοσιευμένο στην εφημερίδα του Ελεύθερου Τύπου.
Sos για τις αυτοκτονίες στο Στρατό
Τη στιγμή που το 95% των αυτοχείρων ή αυτών που αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν στο Στρατό πάσχει από μία τουλάχιστον ψυχική διαταραχή, μόνο το 17% των περιπτώσεων αναγνωρίζεται από τους ιατρούς των μονάδων κατά την εξέταση των άρρωστων στρατιωτών οι οποίοι τους επισκέπτονται. Το βασικό αυτό στοιχείο προκύπτει από μελέτη την οποία διενήργησε το Γενικό Επιτελείο Στρατού.
Οι επιστήμονες που πραγματοποίησαν τη μελέτη κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και προτείνουν μέτρα πρόληψης, μεταξύ των οποίων επικοινωνία των οικογενειών των στρατιωτών με τη διοίκηση της μονάδας.
Κι αυτό γιατί, όπως συμπεραίνεται, το 52% από όσους αυτοκτόνησαν εντός στρατοπέδου είχαν εκφράσει το τελευταίο 24ωρο την πρόθεσή τους σε συναδέλφους τους κυρίως, καθώς και σε πρόσωπα του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, αλλά δεν έγιναν πιστευτοί.
Το 82% όσων αυτοκτόνησαν εντός του στρατοπέδου το έκαναν κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους, με τα περισσότερα κρούσματα να καταγράφονται τις πρωινές ώρες. Για το λόγο αυτό προτείνεται να τηρείται σχολαστικότητα στο πρόγραμμα των εφόδων τις πρώτες πρωινές ώρες, αλλά και να δίδεται προσοχή τους μήνες Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο, διότι παρατηρείται έξαρση των αυτοχειριών, ιδίως στις μονάδες των νησιών.
Οι περισσότερες αυτοκτονίες συνέβησαν στο τέλος της θητείας. Ως πιθανά αίτια καταγράφονται από τη μελέτη σε ποσοστό 56% προβλήματα σχέσεων με το άλλο φύλο, σε ποσοστό 44% ενδοοικογενειακά προβλήματα, χρήση τοξικών ουσιών παρατηρείται στο 19%, η μονάδα συντελεί στο 12% των αυτοκτονιών, ενώ σε ποσοστό 16% δεν ανιχνεύονται εξωτερικά αίτια.
Κούτρας Ανδρέας
2 σχόλια:
πώς να αναγνωρίσουν οι ιατροί των μονάδων οτιδήποτε, όταν η εξέταση των φαντάρων γινέται δημόσια, καταστρατηγοντας τον όρκο του Ιπποκράτη;
Κυριακή, Ιανουαρίου 13, 2008 6:38:00 μ.μ.
Δεν έχεις άδικο φίλε μου, οι φαντάροι έχουν διαφορετική ψυχολογία μπαίνοντας στον στρατό. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τον στρατό με το σχολείο που ότι ζόρι τραβούσαμε μας το έλυνε η δασκάλα ή η μάνα μας. Θυμάμαι όταν είχα επισκευτεί δυο φίλους στην Αυλώνα, έξω από κάθε θάλαμο υπήρχε τηλέφωνο για ψυχολογική υποστήριξη. Τι γίνεται με αυτό το θέμα; Δίνεται βοήθεια με αυτόν τον τρόπο στους φαντάρους; Μήπως να νοιαστούμε περισσότερο και να καταλάβουμε ότι καθένας έχει διαφορετική ιδιοσυγκρασία;
Κυριακή, Ιανουαρίου 13, 2008 9:54:00 μ.μ.
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα